Η Κινηματογραφική Λέσχη Πρέβεζας παρουσιάζει
επιλεγμένες ταινίες από το 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Για πρώτη χρονιά φέτος και η Πρέβεζα συμμετέχει στις περιφερειακές εκδηλώσεις
ενισχύοντας την πολιτιστική αποκέντρωση
και μεταφέροντας το κλιμα της κινηματογραφικής γιορτής στην Αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου
Είσοδος ελεύθερη
Είσοδος ελεύθερη
Δεύτερη ταινία Πέμπτη 29 Νοέμβρη ώρα 21.15
Σύννεφο 9
(Cloud 9)Βραβείο Ένα Κάποιο Βλέμμα στο Φεστιβάλ των Κανών το 2008.
Είναι κοινό χαρακτηριστικό των ταινιών του Αντρέας Ντρέσεν, του οποίου το φετινό φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε εκτενές αφιέρωμα, να παρακολουθεί τους ήρωες του από την κλειδαρότρυπα. Η διαφορά του με τους υπόλοιπους vouyerίστες σκηνοθέτες εκεί έξω είναι ότι προσπαθεί να εμπλέξει συναισθηματικά τον θεατή, χωρίς να τον αφήσει έξω από όσα διαδραματίζονται επί της οθόνης. Και η αλήθεια είναι ότι στο πρώτο μισό της ταινίας τα καταφέρνει αριστοτεχνικά προσθέτοντας μερικές αναπάντεχες πινελιές χιούμορ. Η διεισδυτικότητα της ματιάς του Ντρέσεν μοιάζει πιο καίρια και πιο ποιητική από κάθε άλλη του ταινία, ενώ οι πρωταγωνιστές του κλέβουν τις εντυπώσεις ξεγυμνώνοντας κυριολεκτικά και μεταφορικά τους εαυτούς τους.
Trailer
Σύννεφο 9
(Cloud 9)Βραβείο Ένα Κάποιο Βλέμμα στο Φεστιβάλ των Κανών το 2008.
Σκηνοθεσία: Αντρέας Ντρέσεν
Χώρα: Γερμανία
Διάρκεια: 98 λεπτά
Δεν το ήθελε. Απλώς συνέβη. Αντάλλαξαν κλεφτές ματιές, ένιωσαν μια έλξη. Δεν πήγαιναν γυρεύοντας. Η Ίνγκε είναι 65άρα. Είναι παντρεμένη εδώ και τριάντα χρόνια και αγαπά τον σύζυγό της. Αλλά της αρέσει κι ο Καρλ, ένας μεγαλύτερος άντρας, ήδη στα 76 του. Υπάρχει πάθος. Κι ύστερα σεξ. Και ξαφνικά η Ίνγκε νιώθει πάλι σαν κορίτσι…
Χώρα: Γερμανία
Διάρκεια: 98 λεπτά
Δεν το ήθελε. Απλώς συνέβη. Αντάλλαξαν κλεφτές ματιές, ένιωσαν μια έλξη. Δεν πήγαιναν γυρεύοντας. Η Ίνγκε είναι 65άρα. Είναι παντρεμένη εδώ και τριάντα χρόνια και αγαπά τον σύζυγό της. Αλλά της αρέσει κι ο Καρλ, ένας μεγαλύτερος άντρας, ήδη στα 76 του. Υπάρχει πάθος. Κι ύστερα σεξ. Και ξαφνικά η Ίνγκε νιώθει πάλι σαν κορίτσι…
Είναι κοινό χαρακτηριστικό των ταινιών του Αντρέας Ντρέσεν, του οποίου το φετινό φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε εκτενές αφιέρωμα, να παρακολουθεί τους ήρωες του από την κλειδαρότρυπα. Η διαφορά του με τους υπόλοιπους vouyerίστες σκηνοθέτες εκεί έξω είναι ότι προσπαθεί να εμπλέξει συναισθηματικά τον θεατή, χωρίς να τον αφήσει έξω από όσα διαδραματίζονται επί της οθόνης. Και η αλήθεια είναι ότι στο πρώτο μισό της ταινίας τα καταφέρνει αριστοτεχνικά προσθέτοντας μερικές αναπάντεχες πινελιές χιούμορ. Η διεισδυτικότητα της ματιάς του Ντρέσεν μοιάζει πιο καίρια και πιο ποιητική από κάθε άλλη του ταινία, ενώ οι πρωταγωνιστές του κλέβουν τις εντυπώσεις ξεγυμνώνοντας κυριολεκτικά και μεταφορικά τους εαυτούς τους.
Πηγή:fixcarre.com
IMDBTrailer
