Εκτός από την κατεστραμμένη οικονομία, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αφήνει κι ένα ακόμη πολιτικό άγος στη χώρα. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τους απίθανους πολιτικάντηδες που σε εξάρσεις μεγαλομανίας θέλουν να γίνουν πρωθυπουργοί.
Το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να κάνει τόσο μα τόσο επίκαιρη την ιστορική φράση του Χαρίλαου Τρικούπη ο οποίος τον Απρίλιο του 1895 δεν εξελέξη βουλευτής και τη θέση του πήρε με 4 ψήφους διαφορά ο Μιλτιάδης Γουλιμής.
«Ανθ’ ημών Γουλιμής», είχε πει τότε ο Τρικούπης θέλοντας με πίκρα να δείξει ότι έπειτα από τόσα που πρόσφερε στην πατρίδα τη θέση του πήρε κάποιος άγνωστος.
Έτσι, λοιπόν, ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος και η παρέα του κατάφεραν να γεννήσουν πολλούς μικρούς… Γουλιμήδες οι οποίοι ούτε λίγο ούτε πολύ θέλουν να γίνουν ηγέτες της χώρας.
Ο Καμμένος είπε χθες ότι στις 7 Μαίου τη διακυβέρνηση της χώρας θα αναλάβουν οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες». Κι έμειναν όλοι κάγκελο αναρωτώμενοι αν ο άνθρωπος έχει… κάψει σκληρό, όπως λέει και η νεολαία.
Ο δε Τσίπρας σε συνέντευξη που έδωσε στον Στ. Θεοδωράκη είπε πως δεν έχει τέτοιο σκοπό αλλά όταν βλέπει ότι αυθόρμητα ο λαός τον ψηφίζει στους πρώτους πιο δημοφιλείς πολιτικούς, τότε γιατί όχι κι αυτός να μην ονειρεύεται την πρωθυπουργία.
Ο Αλέξης πάλι δε θα του φαινόταν παράξενο να ηγηθεί η Αλέκα Παπαρήγα μιας κυβέρνησης αντιμνημονιακών δυνάμεων.
Ο κάθε πικραμένος, λοιπόν, βγαίνει και το παίζει ηγέτης στην καμπούρα της Ελλάδας. Και αναρωτιόμαστε: Μήπως περισσότερο αυθεντικός και ειλικρινής ήταν ο Βασίλης Λεβέντης απ’ ότι όλοι αυτοί;
Αλλά και τι διαφορά έχει άραγε ο κ. Βενιζέλος ο οποίος βλέπει ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτη δύναμη και θα πάρει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης;
Μα καλά, τόσο απελπισμένοι είμαστε στην Ελλάδα; Τόσο έλλειψη ηγετών έχουμε που ο κάθε πολιτικός που παθαίνει κρίση θα ονειρεύεται πρωθυπουργία;
Έχει ξεφύγει εντελώς η κατάσταση, άντε να τελειώσουν οι εκλογές να πάει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.
